Mijn verlangen naar een versleten Bijbel en Gods Woord

Ik groeide op in een gemeente die de Vergadering van Gelovigen werd genoemd. We hadden een hele kleine kerk. We noemden onszelf eigenlijk geen kerk, maar meer een groep gelovigen die samenkwamen in de naam van Jezus Christus. Twee keer per zondag gingen we naar deze kerk toe. Ik heb er eigenlijk heel goede herinneringen aan, want we hadden allemaal, iedereen had van die hele grote bijbels. Waar heel veel aandacht voor was, was het lezen van het woord van God, de Bijbel.

Dit is een test.

Ik las graag in de Bijbel

Als kind was ik daar zeer in geïnteresseerd. Ik las graag in de Bijbel en wilde graag weten wat erin stond. Misschien ook wel omdat ik er gewoon graag bij wilde horen. Soms zat ik en dan keek ik naar iemand die naast me zat, een ouder persoon. Die had dan een grote bijbel en die had heel veel onderstreept. Zijn bijbel zag er ook heel erg versleten uit. Toen dacht ik bij mezelf: "Ik wil ook zo'n versleten oude bijbel hebben." Toen had ik zo'n heel klein bijbeltje gekregen op mijn verjaardag en toen ging ik die helemaal oud maken, zodat ik gewoon ook een beetje erbij hoorde. Dus misschien was dat ook wel mijn motief, maar in ieder geval is er wel iets geboren, namelijk dat ik de Bijbel wilde lezen en wilde begrijpen.

Dit was een van die teksten die me toen echt aansprak toen ik nog heel jong was. Er staat in Lucas 12 vers 33: "Verkoop uw bezittingen en geef de opbrengst weg als liefdegave. Maak voor uzelf beurzen die niet verslijten en een schat die niet opraakt in de hemel, waar de dief niet bij komt en die door mot en roest niet aangetast wordt. Want waar uw schat is, daar zal ook uw hart zijn."

Dat gaf me toen al het idee van: wat is het onzinnig om gewoon je hele leven bezig te zijn met iets op te bouwen, om een mooi huis te hebben en een mooi land en alles keurig voor elkaar te hebben, als je het allemaal kwijtraakt. Je ziet ook gewoon: van alle rijkdom die je vergaart, je moet continu bezig zijn met je rijkdom, want het brokkelt langzaam af, het gaat kapot, het heeft onderhoud nodig.

Jezus zegt hier van: wees daar niet mee bezig, maar wees bezig met de schat in de hemel. Wat is dat? Er staat van: verkoop uw bezittingen en geef de opbrengst weg als liefdegave. Dus heb andere mensen lief, geef. Als je dat doet, dan bouw je een schat op in de hemel en daar kan niemand bij. Daar heb je geen onderhoud voor nodig, dat blijft voor altijd. Ik vond dat eigenlijk al heel logisch van: ja natuurlijk, dat is ons leven. Daar moeten we mee bezig zijn, met die dingen die echt waarde hebben voor de eeuwigheid.