Tekenen en wonderen in het dagelijks leven

Ik wil jullie iets vertellen over wat mij de laatste tijd behoorlijk bezig heeft gehouden. En dat gaat over de tekenen. Op verschillende plaatsen in de Bijbel staat dat er tekenen gegeven worden. En dat heeft alles te maken met de tekenen en wonderen. We hebben nog steeds de mogelijkheid om te bidden voor zieken op straat, te bidden voor bevrijding of wat dan ook, en dat je echt dat ziet gebeuren, dat mensen genezen worden.

Dat doe ik al een hele tijd, al jaren doe ik dat, en ik doe het met vallen en opstaan. Maar waar ik nu de laatste tijd steeds meer bewust van word, is dat het echt een teken is om te laten zien dat het woord van God waarheid is. En dat het niet alleen gaat om de tekenen, maar dat het ook gaat om uiteindelijk het verlossingswerk van de Here Jezus, volbracht aan het kruis.

Een ontmoeting op de Pieterpad

Ik heb hier een voorbeeld van. Dat is al weer een tijdje geleden. Ik had een soort van samenkomst waar ik, waar de mensen gewoon meer wilden weten over waar ik voor sta. En toen ben ik begonnen met te zeggen van: "Wie is hier een gelovige?" Nou, ik weet niet hoeveel dat er waren, misschien een stuk of 50 man of zo, ik weet het niet meer, 50 personen. En die staken allemaal de hand omhoog. En toen heb ik de tekst voorgelezen wat staat in Marcus, de laatste verzen: "Deze tekenen zullen de gelovigen volgen. Ze zullen de zieken de hand opleggen en demonen uitdrijven." Dat is wat er staat. Dus, als je gelovige bent, heb je gewoon de opdracht om dat te doen en de mogelijkheid om dat te doen. En wat ik zie gebeuren, is dat heel veel mensen dat niet doen. En die verkondigen misschien wel het evangelie, maar doen dat niet bij de tekenen.

Wat ik nu ontdekt heb, of ontdekt is een groot woord natuurlijk, maar waar ik echt bewust van geworden ben, is dat als je mensen ontmoet, ja, dat kan overal zijn natuurlijk. Ik doe het gewoon in mijn dagelijkse leven. Ik maak met regelmaat een, ja, ik noem het dan een gebedswandeling hier in het bos, hier vlak achter. En tijdens die wandeling kom ik wel eens mensen tegen, bijvoorbeeld mensen die de Pieterpad lopen. En ik ga altijd bewust over de Pieterpad in tegengestelde richting, zodat ik mensen ontmoet die de Pieterpad lopen. Dan zeg ik: "Oh, een Pieterpadloper." En dan krijg je een gesprekje. En dan kan het zijn dat je op die manier contact krijgt en een opening krijgt om het evangelie te delen.

De biecht en de genezing

Nou ja, een voorbeeldje. Er was een keer een jonge man die liep ook het Pieterpad. En die begon op een gegeven moment ergens over te praten, waar ik gewoon echt van kon zeggen van: "Nou, ik ben christen en ik denk daar zo en zo over." En toen begon hij vragen aan mij te stellen van: "Hé, als je dan christen bent, dan heb ik een vraag voor jou. Hoe zit dat eigenlijk met de biecht?" Hij was katholiek. En hij vroeg aan mij van: "Is het goed om naar een, naar de biecht, naar een biechthokje te gaan en aan een pastoor iets op te biechten, zodat je vergeving ontvangt?" Nou, toen heb ik gezegd van: "Nou, de Bijbel zegt, er is één middelaar tussen God en mens en dat is de Here Jezus. En Hij is degene die bemiddelt tussen jou en God. Dus je kunt met je zonden, met je schuld naar Jezus gaan en dan vergeeft Hij het." En dat is wat er gebeurt.

Nou, dat is een voorbeeldje van hoe dat dan gaat. En soms kan het ook zijn dat je iemand ontmoet die ziek is, die hoofdpijn heeft of wat dan ook. En dan bid ik daarvoor. En ik moet ook zeggen, er gebeurt niet altijd wat. Ik denk dat God alles in zijn hand heeft en die weet precies wie, wat en waar en hoe. Daar ga ik verder helemaal niet over, maar ik doe het in vrijmoedigheid. En als ze dan genezing ontvangen, dan vertel ik ook van: "Nou, kijk, dit is wat God doet, maar Hij wil meer doen dan dat."

Dat is dan een teken voor die mensen dat wat ik dan buiten de, buiten de genezing om ook nog een keer vertel: "Als dit waar is, moet de rest ook waar zijn." Een teken die gegeven wordt. En nou ja, we zien gewoon in de Bijbel zelf zie je natuurlijk ook dat God door tekenen en wonderen iets doet. En dan zie je dus ook, nou ja, het voorbeeld van het volk van Israël in de tijd van Farao in Egypte, dat Farao moest het volk laten gaan. En hij deed het niet, hij was halsstarrig. En wat deed God? Met enorm veel geduld liet Hij heel veel tekenen en wonderen liet Hij zien om Farao te overtuigen van de waarheid. Maar wat gebeurde er? Het hart van Farao verhardde zich. En God moest steeds sterker ingrijpen om de tekenen zo sterk te maken dat Farao uiteindelijk zei van: "Ga nu maar." Dus God is ook nog een keer een God van, ja, van volhouden ook. En ik denk dat het alles te maken heeft met ook met de mensen zelf. Ik kan niet in het hart van mensen kijken, maar God die kan dat wel. En bij de ene gebruikt Hij het wel en de andere blijkbaar niet. Ik weet, ik heb geen idee hoe dat zit. Maar voor mij is het zo dat dat, dat als je bidt voor mensen, dat als ze dan genezing ontvangen, dan kan God daar verder mee gaan door zijn Heilige Geest. En ik spreek de woorden, maar ik geloof, ik ben er zeker van overtuigd dat de Heilige Geest het werk moet doen in levens van mensen.

De vloerman en de kledingverkoper

Zo had ik een tijd geleden, nou ja, ik vertel het maar even, op de markt is er een man, hij heet de vloer, Emil de vloerman. Ik mag zijn naam denk ik wel noemen. En dat is al jaren geleden, was nog de tijd van het Jezus Café. En toen kwam ik met deze man in contact en wat bleek, hij had last van zijn rug. En toen heb ik tegen hem gezegd van: "Ik wil wel voor je rug gaan bidden, zodat je genezen wordt." En dat heb ik dus gedaan en hij had, hij kreeg spontane genezing.

En een tijd later, toen heb ik het evangelie met hem gedeeld over bekering, over vergeving van zonden, doop enzovoort, helemaal uit kunnen leggen. En een tijd later, was een flinke tijd later trouwens, toen, of een flinke tijd, misschien een aantal maanden later, komt hij bij mij en hij zegt tegen mij: "Hans, ik wil gedoopt worden." En toen heb ik hem gevraagd van: "Hé, maar hoe kom je daar zo op om dat te willen?" Hij zegt: "Nou," zegt hij, "toen jij voor mij gebeden hebt, zegt hij, en ik genezing ontvangen heb, toen heb ik gedacht van: als dit waar is, moet de rest ook waar zijn." Dat maakt het natuurlijk heel bijzonder dat je zoiets meemaakt. Dat iemand genezing ontvangt, je deelt het evangelie en daarover na gaat denken. En dat is nou precies net wat ik bedoel, dat het één een teken is dat als je het andere vertelt, ook waar is. En dat is wat Gods woord ook zegt. Nou, dit is natuurlijk een prachtig voorbeeld.

En zo is het ook een tijd later, dat is nou nog niet zo lang geleden, is er een, ja, een echtpaar die ook op de markt staat, die verkoopt kleding. En deze man, daar had ik al een keer eerder voor gebeden, ook voor zijn rugpijn. En de rugpijn ging weg. En ja, vanaf die tijd was hij al wel open voor het evangelie ook wel, maar het was ook een beetje van: ja, islam en christendom, dat is eigenlijk één pot nat. En om dezelfde God. En ik kreeg eigenlijk geen ingang tot hem, bij hem. En zijn vrouw die was soms een beetje sceptisch. En dan kwam ik eraan en dan zei ze: "Maar ja, daar komt die dokter ook weer aan."

Totdat nog niet zo lang geleden deze vrouw mij aansprak en die zei tegen mij van: "Ja, als je nou voor, ik heb zere voeten. Ik heb veel last van mijn voet. Als je nu voor mijn voeten gaat bidden, gaat het dan weg?" En dan zei ze een beetje met een gezicht zo van twijfelachtig of het weg zou gaan gebeuren. Ik zeg: "Ja, dan gaat het weg." Dus ik ging voor haar bidden. En ze zei: "Dankjewel." En ik zeg: "Nou, moet je hem uittesten nu." En ze begint met de voeten te stampen en ze was helemaal stomverbaasd dat de pijn weg was. Dus ik kon daarna kon ik het evangelie delen. En hij stond erbij. En hij begon met zijn oppervlakkigheid ook weer te interrumperen. En zij zegt tegen hem van: "Hou jij even stil, want dat zegt dat helemaal niet." En ik kon aan die vrouw kon ik het evangelie delen. Een tijd later kwam ik haar weer tegen en toen, dat is nog niet zo lang geleden, kwam ze weer bij mij. Ze zegt van: "Ja, ik wil voor mijn knieën bidden, want ik heb veel last van mijn knieën." Nou, ik zeg: "Ja, tuurlijk kan dat." Weer voor haar gebeden. Nou, stomverbaasd. Helemaal, ze, ze maakte het helemaal, gewoon wat iedereen bij stond, luid, ook behoorlijk luid, wat hier nu gebeurt. Mijn knieën die tintelen helemaal en ze begon ze te vertellen. Dat andere mensen die keken verbaasd toe: "Wat gebeurt er hier?"

En toen was er nog een andere vrouw die, die kwam er ook aanlopen en die zegt: "Wat gebeurt er?" "Ja," zegt ze, "ik bid voor mijn knieën en nu is het weg en het tintelt helemaal." En toen zei die vrouw van: "Ik heb ook last van mijn knieën." En ik vind dat altijd zo mooi dat je dat dan, ja, ik arrangeer het niet, God arrangeert dat. En die vrouw die zegt: "Ik heb ook last van mijn knieën." Ik zeg: "Nou, dan wil ik wel voor jouw knieën bidden." Ja, en ik ga voor haar bidden en ook stomverbaasd. En er stond een hele groepje stond bij elkaar. En ik kon ik dus uitleggen van wat er ook in de Bijbel geschreven staat, dat bijvoorbeeld, dat voorbeeld heb ik ook gebruikt, dat op een gegeven moment zijn er mensen die geloven in de kracht van Jezus. En wat doen ze? Jezus is ergens in een, in een huis, is Hij daar het evangelie aan het delen en is daar, geneest daar de zieken. En wat doet Hij? De Farizeeën en de schriftgeleerden die staan er ook bij en die zijn heel sceptisch en met heel veel kritiek. Er zijn er mensen die breken het dak open en die laten een verlamde man, die laten ze door middel van touwen laten ze die voor Jezus zakken. En wat zegt Jezus dan tegen deze man? "Je zonden zijn je vergeven." Nou, ja, daar moet je bij de Farizeeën en de schriftgeleerden niet aankomen natuurlijk, want wie kan zonden vergeven dan God alleen? Dat is wat er gezegd.

En dan, dan zegt Jezus iets heel bijzonders. En Hij zegt van, spreekt een hele, een hele goede, ja, het is Jezus natuurlijk, dat is altijd goed. Maar Hij zegt een hele goede. Hij zegt: "Wat is makkelijker om te zeggen? Je zonden zijn vergeven of sta op en wandel?" Nou ja, ze geven er geen antwoord op. Maar Jezus die zegt van, als je voor mezelf heb nagedacht en ik zou dat in mijn gedachten verwerken, dat is natuurlijk veel makkelijker om te zeggen: "Je zonden zijn vergeven." Ja, daar merkt niemand wat van. Maar als iemand, ja, zo zal geen rolstoel geweest zijn in die tijd. Maar als het wel zo geweest zou zijn dat iemand zo vanuit de rolstoel zo gaat staan en lopen en springen, ja, dat is, dat is nogal een keer wat. Hij zegt: "Maar om te laten zien dat ik zonden kan vergeven," zei ik tegen deze man: "Sta op en wandel." En wat gebeurt er? Hij staat op en wandelt. Het was dus een teken dat Hij zonden kan vergeven. En zo wil ik het eigenlijk ook verspreiden in deze wereld. Ik denk dat het voor onszelf heel belangrijk is dat we ons ervan bewust zijn dat het een teken is, dat we altijd daarbij het evangelie ook delen en dat God door zijn Heilige Geest de rest daarin doet.